احساس «جذاب نبودن» در روابط معمولاً یکی از عمیقترین نگرانیهای انسانی است، چون همهی ما نیاز داریم دیده شویم، دوست داشته شویم و برای دیگری ارزشمند باشیم. وقتی این احساس کمرنگ میشود، فرد ممکن است فکر کند چیزی در ظاهر یا شخصیتش کافی نیست. اما از نگاه روانشناسی و مسیری که زندگی سالم پیشنهاد میکند، جذابیت واقعی چیزی فراتر از ظاهر یا حتی رفتارهای سطحی است. جذابیت یک انرژی درونی است که از باور به خود، پذیرش خویشتن و هماهنگی درون و بیرون سرچشمه میگیرد.
وقتی تو خودت را نمیپذیری یا مدام خودت را قضاوت میکنی، ناخودآگاه این پیام را به دیگران هم منتقل میکنی: «من کافی نیستم.» همین باعث میشود حتی اگر از نظر دیگران فرد ارزشمندی باشی، انرژی تو خاموش یا کمرنگ به نظر برسد. برعکس، وقتی کسی با وجود نقصها و کاستیهایش خودش را بپذیرد، آرامش و اعتمادبهنفس درونیاش او را برای دیگران جذاب میکند.
جذابیت در روابط، بیش از آنکه به زیبایی یا مهارتهای ظاهری مربوط باشد، به ارتباطی که فرد با خودش دارد برمیگردد. اگر درونت پر از ترس از قضاوت، حس ناکافی بودن یا مقایسه با دیگران باشد، طبیعی است که حس کنی دیگران تو را جذاب نمیبینند. اما وقتی یاد بگیری با خودت مهربان باشی، ارزشهایت را زندگی کنی و به تواناییهای خودت افتخار کنی، حضورت بهطور طبیعی جذابیت میآورد.
از دید تحلیلی، این حس میتواند نشانهی چند نکته باشد:
-
کمبود عزتنفس: یعنی خودت را در مقایسه با دیگران کمتر میبینی.
-
دوری از خویشتن واقعی: ممکن است در روابط تلاش زیادی برای شبیه شدن به انتظارات دیگران کرده باشی و خود واقعیات را پنهان کرده باشی.
-
فشار بیرونی یا تجربههای گذشته: مثلا تجربه رد شدن یا شکست در رابطه میتواند باور «من جذاب نیستم» را در ذهن تثبیت کند.
اما حقیقت این است که جذابیت یک «کیفیت درونی» است، نه یک برچسب بیرونی. وقتی نگاه و انرژی تو از درون تغییر کند، دیگران هم به شکلی متفاوت تو را خواهند دید.

